venres, 14 de novembro de 2014

REUNIÓN DO CLUB DE LECTURA (NOVEMBRO)


 1º CICLO ESO:

 




OS MEGATOXOS E O APRENDIZ DE DRUÍDA









Aquí estamos os/as integrantes do club de lectura do 1º ciclo da ESO comentando, analizando e realizando diversas actividades sobre a obra de Anxo Fariña





ACTIVIDADES:


 OS MEGATOXOS E O APRENDIZ DE DRUÍDA

Ademais dos comentarios e análises realizados durante a reunión do club de lectura, o alumnado fixo as seguintes actividades:

  • SOPA DE LETRAS
        Deben de localizar o nome de oito personaxes da obra de Anxo Fariña.

  • RELACIONA OS MEGAPERSONAXES COA CARACTERÍSTICA QUE LLES CORRESPONDA
       Teñen que relacionar os distintos personaxes dos Megatoxos con algunha característica     que os individualiza.

  • RELACIONA CADA MEGATOXO COAS SÚAS CARACTERÍSTICAS
        Débense relacionar varias características con cada un dos protagonistas principais da obra.

  • VERDADEIRO OU FALSO
        Dánselles dez enunciados relacionados co contido da novela e eles deben indicar se son verdadeiros ou falsos.

  • TRABALLAMOS O LÉXICO DOS MEGATOXOS
       Hai que identificar 20 palabras que aparecen no libro dos Megatoxos.Tanto nas filas horizontais coma nas columnas verticais, deixamos algunhas consoantes e vogais para que lles resulte máis doado realizar esta actividade.






OPINIÓNS SOBRE A LECTURA:


Pareceume un libro moi bo para a nosa idade; a min gustoume moito, especialmente o final. o que menos me gustou foi o comezo da novela, sobre todo cando están os Megatoxos no colexio. Esta parte do libro cambiaríaa e faríaa máis divertida e fantástica.
Recomendaríalle esta obra a outras persoas, sobre todo a nenos de 11 a 14 anos.
Ilyasse Lefsahi (1º ESO)



Gustoume moito o libro, é divertido e ten partes non realistas. Agradoume ver como os protagonistas acabaron sendo amigos cando antes só eran compañeiros. Tamén gocei moito coas loitas entre os Megatoxos e o monstro. A viaxe ao pasado e o monstro Drunxel foi o que menos me gustou.
Recomendaría este libro porque é moi entretido e ten moita ficción.
Christian Fernández Blanco (1º ESO)




Este libro está moi ben, xa que o léxico é moi básico e resulta fácil de entender. Ademais, as ilustracións fan máis amena a lectura. Gustoume en xeral poque nos conta unha historia na que se dan saltos no tempo, pero que non provoca ningún tipo de confusión.
A parte que me resultou máis amena foi o principio, cando describe os personaxes. Polo contrario, a parte que transcorre no soto do instituto pareceume aburrida ata que Larafuzas os levou á máquina.
Creo que o autor se debera parar máis en describir o resto do alumnado porque case non se fala deles nin do instituto.
Da novela cambiaría a ubicación do Toxo. Poñeríao noutra época. Coido que sería máis interesante.
Recomendaríalle este libro a outras persoas porque, como dixen antes,  é unha lectura moi sinxela e entretida, aínda que non é o meu libro favorito, a outras persoas seguro que lles vai gustar. De todas formas, non me importaría coñecer novas aventuras dos Megatoxos.
Ana Mª Gómez Sánchez (2º ESO)




A min gustoume moito o libro, sobre todo cando se picaron co Toxo. A parte menos interesante pareceume que foi cando lembraron que tiñan que facer un traballo de historia.
Non cambiaría nada da obra porque me gusta tal e como está.
Recomendaría este libro porque está moi ben.
Francisco Mallo Fernández (2º ESO)




Gustoume moito este libro porque nel aparecen a cultura celta, a amizade e, sobre todo, o grupo. Gocei moito coas pelexas dos Megatoxos con Drunxel. Non me gustou cando o monstrol absorveu a Faísca. Creo que o autor debera dar máis información sobre o instituto, xa que case non se di nada del. Eliminaría a parte na que conversan Ruxe e Ninfa. Tamén cambiaría a capacidade que ten Lúa para facer conxuros e poñerílle a capacidade da electricidade.
Non me importaría ler as tres novelas que quedan dos Megatoxos.
Mary Gómez Sánchez (2º ESO)